Monday, December 31, 2007

Scale up

Τα Λυσοσώματα είναι οργανίδια του κυττάρου που περιέχουν τα πεπτικά ένζυμα υδρολάσες. Τα ένζυμα αυτά διασπούν τα υπερεπαρκή οργανίδια, τμήματα τροφής, ενκυτωμένους ιούς και βακτήρια. Η βιολογική μεμβράνη που περικλείει τα λυσοσώματα εμποδίζει την έξοδο των πεπτικών ένζυμων .Διαφορετικά θα καταστρέφανε το ίδιο το κύτταρο

Η Γη είναι σωματίδιο του σύμπαντος που περιέχει τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να διαλύουν τα πάντα στο πέρασμα τους. Η βαρύτητα της γης κρατάει τους ανθρώπους κολλημένoυς στην επιφάνεια της. Διαφορετικά θα καταστρέφανε το ίδιο το σύμπαν.

Μακρυγιάννης 2008

Το-λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί, " να την φυλάμεν κι' όλοι μαζί και να μην λέγη ούτε ο δυνατός "εγώ", ούτε " " ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγη ο καθείς "εγώ"; 'Οταν αγωνιστή μόνος-του " και φκειάση, ή χαλάση, να λέγη εγώ· όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και " φκειάνουν, τότε να λένε "εμείς". Είμαστε εις το "εμείς" κι' όχι εις το " εγώ.
Από τα Απομνημονεύματα του στρατηγού Μακρυγιάννη (επίλογος).


-Έλα, που είσαι;
-Είμαστε στο «εμείς» για καφέ…

Thursday, December 27, 2007

final destination


Κάποτε μπορεί να γέμισε με όνειρα. Να πέταξε για Αμερική στην κοιλιά ενός Βoeing 707, υπομένοντας στωικά τους -50 κελσίου για 12 ώρες. Τα καλοκαίρια όργωνε την Ευρώπη και γύρναγε πάντα τιγκαρισμένη στην Αθήνα. Κατακόκκινη γιατί η ιδιοκτήτρια της δεν μάσαγε. Κατακόκκινη για να ξεχωρίζει αμέσως στους ιμάντες των αεροδρομίων. Σιγά σιγά άρχισε να φιλοξενεί και κάποια ανδρικά ρούχα. Τα τελευταία της χρόνια τα πέρασε σε ένα υγρό και σκοτεινό υπόγειο. Τώρα ξαναβγήκε στο φως για το τελικό(;) της ταξίδι. Αν και γεμάτη σκουπίδια νιώθει μια ανακούφιση.

Tuesday, December 25, 2007

Τα δάση της σιωπής


Έτος 2345

Ο Δρ. Βίκτωρ συνήθιζε να πηγαίνει στο δάσος για περισυλλογή. Σε ένα ξέφωτο το ιπτάμενο χαλί του τον πληροφόρησε ότι μπορούσε να προσγειωθεί. Κατέβηκε και άρχισε να περπατά ανάμεσα στους κορμούς. Ήξερε ότι σε μερικούς μήνες ο διαρκής θόρυβος που παρήγαγαν τα δάση ανεμογεννητριών θα σταμάταγε χάρης στο σχεδιασμό που του πρότειναν οι υπολογιστές του. Οι ανεμογεννήτριες είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης της γης από τότε που τελείωσε το πετρέλαιο . Χώρος για τους λιγότερο αποδοτικούς ηλιακούς συλλέκτες δεν υπήρχέ πλέον παρά μόνο στα φτερά των ανεμογεννητριών και σε τεράστια αερόστατα, κάτω από τα οποία είχαν δημιουργηθεί παγετοί. Ο παγκόσμιος βόμβος από τις περιστρεφόμενες έλικες των ανεμογεννητριών είχε γίνει συνώνυμος του ανθρώπινου πολιτισμού. Η αθόρυβη ενέργεια ήταν από καιρό αίτημα των κατοίκων του πλανήτη που δεν μπορούσαν πλέoν να ανεχθούν αυτή τη φασαρία, η οποία σε διάστημα 150 χρόνων αυξανόταν σταδιακά.
Στο Βίκτορα άρεσε να παρατηρεί ότι είχε απομείνει από τη φύση. Σε αυτή τη βόλτα το μάτι του έπεσε σε μια αράχνη που παγίδευσε ένα μυγάκι, όπως για χιλιάδες χρόνια κάνουν οι αράχνες χωρίς να έχουν αλλάξει οι συνήθειες και οι ανάγκες τους. «Μόνο ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει από μόνος του τις συνήθειες και τις ανάγκες του.», ψιθύρισε. Από τον 22ο αιώνα οι υπερυπολογιστές των κοινωνιολόγων μηχανικών μας είχαν πει ότι ο άνθρωπος όποτε λύνει ένα πρόβλημα το μόνο που καταφέρνει είναι να δημιουργήσει μέσα του κενό χώρο για να αναδειχθεί ένα νέο πρόβλημα. Μερικά χρόνια αργότερα οι βιολόγοι μηχανικοί επαλήθευσαν τη θεωρεία βρίσκοντας το υπεύθυνο ψευδογονίδιο. Το μοντέλο των κοινωνιολόγων προέβλεπε μαθηματικά την καταστροφή της ανθρωπότητας γύρω στο 2500 και αφού η φυσική επιλογή δε θα προλάβαινε να αλλάξει τον άνθρωπο, το βάρος είχε πέσει στους βιολόγους ώστε να αποτρέψουν την καταστροφή αλλάζοντας αυτοί το βιολογικό προγραμματισμό του ανθρώπου. Χιλιάδες άτομα άρχισαν να καταπιέζουν για 2 αιώνες τους υπολογιστές ως πειραματόζωα μέχρι που το σωτήριο έτος 2344 βρήκαν επιτέλους έναν ευσταθή βιολογικό προγραμματισμό. Οι βιολόγοι είχαν μόλις αρχίσει να τροποποιούν γενετικά την νέα γενιά και έτσι ο Βίκτωρ διαισθανόταν ότι θα ήταν ένας από τους τελευταίους των μηχανικών. Η τεχνολογία ήταν προϊόν της ψευδεογονιδιακής ατέλειας του ανθρώπινου είδους.
Από τον 22ο αιώνα ήταν γνωστό ότι η κινητήρια δύναμη του πολιτισμού ήταν η χαρά της επιτυχίας για τη λύση των προβλημάτων (και όχι η διευκόλυνση της ζωής, όπως πίστευαν πριν τον 22ο αιώνα, αφού ούτως η άλλως ο άνθρωπος δε θα έπαυε ποτέ να βλέπει προβλήματα ) . Σε λίγο καιρό ο άνθρωπος όπως η αράχνη δε θα ανανέωνε πλέον τα προβλήματά του. Χρειάστηκαν μερικές χιλιάδες χρόνια πολιτισμού ώστε ο hommo sapiens sapiens να ωριμάσει αρκετά για να αποφασίσει να αυτοκαταργηθεί και να αυτοαντικατασταθεί από ένα νέο είδος. Δεν ήταν και εύκολη απόφαση .
Ο Δρ. Βίκτωρ περπατούσε στο δάσος κοίταζε το ηλιοβασίλεμα και ήταν χαρούμενος γιατί πίστευε ότι η γενιά του, η τελευταία των hommo sapiens sapiens πρόλαβε να κάνει το καθήκον της και ο ίδιος το δικό του: να ικανοποιήσει την τελευταία απαίτηση του παλαιού ανθρώπου και να αφήσει στο νέο άνθρωπο μία ελαφρότερη κληρονομιά._

κάπως έτσι...




Κάπως έτσι θα έβλεπε κάποιος τον κόσμο αν ήταν 2 εκατοστά.

Monday, December 24, 2007

Θυμάμαι ...


Κατά βάθος είμαι καλός στην ιστορία.


Θυμάμαι ΟΛΕΣ τις ημερομηνίες.
Απλώς ξεχνάω τι έγινε σε κάθε μια.

Saturday, December 22, 2007

Τράβα μάθε τρόπους ρε μαλάκα!

Το πήρε τ' αυτί μου στο τράμ.

Εκεί που η παράδοση...


συναντά την τεχνολογία...

Friday, December 21, 2007

πένες

Διάβασα αυτό και θυμήθηκα κάτι παλιές μου σκέψεις

Το ότι η μια πένα δεν έχει συνείδηση είναι απλός μια εικασία αφού στην πραγματικότητα δεν έχεις υπάρξει ποτέ πένα για να ξέρεις στα σίγουρα. Εξάλλου αν δεχτούμε ότι ο άνθρωπος αποτελείται από 100% ύλη τότε προκύπτει ότι η συνείδηση είναι μια κατάσταση που μπορεί να χαρακτηρίζει ορισμένες δομές ύλης οπότε γιατί όχι και η πένα. Όταν δεν την πλένεις δεν βρομίζει;
Όταν τη χρησιμοποιείς δεν φθείρεται ;
Αν την τσακίσεις δεν θα σπάσει; Αυτό είναι αντίδραση ή συμπεριφορά στα διάφορα ερεθίσματα που δέχεται από το περιβάλλον. Ο εγκέφαλος ως πιο περίπλοκη συσκευή από μια πένα εμφανίζει πιο σύνθετες αντιδράσεις χωρίς όμως να ξεφεύγει από του φυσικούς νόμους που ακολουθεί και η πένα. Και τα 2 είναι ύλη. Το ότι μια πένα δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες μπορεί να σημαίνει ότι δεν έχει βούληση αλλά όχι ότι δεν έχει συνείδηση. Μπορεί και να έχει έστω μια στοιχειώδη

Thursday, December 20, 2007

ανοιχτός διάλογος πάρτ του

-Ενώ εγώ ο κακομοίρης για να φτάσω να πάρω βραβείο έπρεπε να δεινοπαθήσω μέχρι να αναγνωριστεί η ζωγραφική μου
-Και τι υπονοείς; ότι εμένα μου ήρθαν όλα εύκολα; Από την είδα βάση ξεκινήσαμε . Τα πράγματα δεν ήταν εύκολα, το θυμάσαι. Τα κατάφερα γιατί είχα ευκολία στο να διακρίνω ευκαιρίες και να τις αξιοποιώ. Όπως εσύ είχες ταλέντο στη ζωγραφική.
-Εγώ όμως δεν ζωγραφίζω επειδή έχω ταλέντο. Ζωγραφίζω γιατί έχω ψυχολογική ανάγκη να ζωγραφίζω. Για εσένα ότι πετυχαίνεις είναι αυτοσκοπός.
-Δεν είναι έτσι. Έχω και εγώ όπως λες ψυχολογική ανάγκη να είμαι πρώτος. Εξάλλου μέσα από την δραστηριότητα μου παράγεται έργο αξιοποιούνται πόροι, απασχολούνται παραγωγικά χιλιάδες υπάλληλοι μου. Ο πολιτισμός προοδεύει χάρη σε ανθρώπους σαν εμένα
-Ο πολιτισμός προοδεύει χάρη σε ανθρώπους με όραμα Εσύ όμως θα πλασάρεις ένα προϊόν μόνο αν διαπιστώσεις ζήτηση. Ή τώρα ας πούμε που παρήγγειλες την ακριβότερη σαμπάνια , μπορείς να καταλάβεις γιατί είναι η καλύτερη ή σου αρκεί να ξέρεις ότι πίνεις αυτό που οι άλλοι θεωρούν καλύτερο; Αφήνεις πάντα τους άλλους να ορίζουν τους στόχους σου.
-Πολλοί άνθρωποι έχουν όραμα αλλά λίγοι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Το όραμα δεν παράγει έργο.

Wednesday, December 19, 2007

σκάλες




Εκείνος κατέβαινε με τις ηλεκτρικές σκάλες. Εκείνη από τις κλασικές. Ο ένας δίπλα στον άλλον. Και κρατιόντουσαν χέρι χέρι

Monday, December 17, 2007

Ανοιχτός διάλογος, πάρτ ουάν

-Συγχαρητήρια αγαπητέ μου
-Να που τώρα έχω και εγώ βραβείο της Ακαδημίας.
-Άμα βάλεις κάτι στο μυαλό σου…
-Το κυνήγησα είναι η αλήθεια.
-Η γυναίκα σου δεν ήρθε;
-Είναι στη Βαρκελώνη για γυρίσματα.
-Και άλλη ταινία; Πάλι θα την καμαρώσουμε!
-Το αξίζει!
-Για σένα το βραβείο πάντως ήταν αρκετά απλή υπόθεση. Ήταν απλώς μια απόφαση.
-Δεν είναι τόσο εύκολο όσο το παρουσιάζεις. Δεν διαθέτει ο καθένας τόσα λεφτά για φιλανθρωπίες.
-Εσύ όμως το έκανες για το βραβείο.
-Ήθελα το βραβείο αλλά γλίτωσα και λεφτά από φορολογία. Ήταν ματ σε μια κίνηση!

Sunday, December 16, 2007

Όλα γραμμένα

…δίνω πανελλήνιες γαμώ το κέρατο μου γαμώ!
Και έχω γράψει τα διαβάσματα μου
Έχω γράψει τους δικούς μου
Έχω γράψει τους πάντες και τα πάντα
Για να είμαι μαζί σου…

Βάδιζε γρήγορα μέσα στη νύχτα και μιλούσε δυνατά στο κινητό της τονίζοντας σχεδόν κάθε συλλαβή. Μάλλον το τελευταίο που την ένοιαζε ήταν ότι δυο τρεις γείτονες βγήκαν στα μπαλκόνια.

Saturday, December 15, 2007

έφτασα

Καλησπέρα!
Για να δούμε τώρα πως είναι η μπλογκόσφαιρα απο μέσα...